Instapmetal met wisselend stemgebruik met navenant succes.
De ballad Through Album die op dit album staat triggerde mij om het album eens te gaan luisteren. Gelukkig kan ik tegen iets hardere muziek, anders was de schok best groot . Mijn verwachting ging toch meer richting een iets rustigere plaat, hooguit met uitschieters naar Limp Bizkit achtige sterkte. De term instapmetal gebruik ik: het is niet heel zwaar, maar met de nodige portie scheurende gitaren en snelle bassdrum kom je toch aardig aan je trekken.
Wat mij opvalt na een aantal keer luisteren: de zanger past verschillende stemtechnieken toe. Alsof hij zoekend is. Slechts zelden vind ik dat hij slaagt om met zijn stem een mooie toevoeging te geven aan de muziek. Bij de ballad Through Glass dat nog aardig, wat overigens verwonderlijk is, want vaak is dat andersom (je kan bv James Hetfield van Metallica beter Master of Puppets live laten zingen dan Nothing Else Matters). Heel hoog scoort Stone Sour niet bij mij met hun nieuwe plaat, maar een aantal nummers zijn best aardig.

meer info: www.stonesour.com